Skip to content

W zwiaz- ku z urozmaiconymi

2 lata ago

324 words

W związ- ku z urozmaiconymi mozaikowymi siedliskami mniej lub więcej izolowanymi duży stosunkowo procent tworzą formy e n d e m i c z n e. Wyspy – dziedzina izolacji Cechą swoistą środowiska wyspowego nie będaie charakter fizjograficzny, który może być bardzo roz- maity, leśny, stepowy, pustynny, górski, bagnisty lub mieszany, . w zależności. od panujących edaficznych i klimatycznych warunków; pod tym względem nie wyróżniają się wyspy od innych ekologicznych dzie- dzin lądowych. Zasadniczym czynnikiem środowiska wyspowego, decydującym o swoistości fauny, tak pod względem zoogeograficznym, jak ekologicznym jest i z o l a c j a. Działa ona zarówno na wyspach k o n t y n e n t a 1- . n y c h, oddzielonych mniej lub więcej dawno od lądów, jak i na oceanicznych, które nigdy nie były w łączności z lądami. Zrozumiałe jest, że od- dzielona od kontynentu, harmonijna z początku fauna wyspowa, ulegać musi z biegiem czasu zubożeniu, po- nieważ na takiej wyspie każda strata jakiegoś gatunku w związku z izolacją terenu wydaje się być niepo- wetowana. Na• Islandii były niegdyś żaby, które w na- stępstwie surowej zimy 1830 r. tam wyginęły, podobnie jak wilki i niedźwiedzie, wytrzebione przez człowieka na Wyspach Brytyjskich, nie pojawiły się już odtąd. Jest więc zasadą wysp kontynentalnych, że ich fauna z biegiem czasu ubożeje w stosunku do lądów’ ma- cierzystych, głównie wskutek niemożności odrodzenia się czy przybycia form, które na og’raniczonej prze- strzeni wyspowej z takich czy innych powodów wy- ginęły. Zasadzie tej nie przeczą fakty, że na wyspach mogą pozostawać w związku z izolacją, zacisznością środowiska i brakiem wrogów lub konkurentów takie formy; które gdzie indziej dawno już wyginęły; jak np. Hatteria nowozelandzka. Przewaga jednak pozo- staje po stronie zubożenia fauny. [przypisy: , , ]